Pod koniec lat 40. mój dziadek i jego brat postanowili wyruszyć na największą przygodę swojego życia, żegnając się z ukochaną wioską Lugo i obiecując, że pewnego dnia wrócą.

Po kilku tygodniach podróży przez Atlantyk dotarli do Argentyny, kraju, który przyjął ich, choć o tym nie wiedzieli, aż do końca ich dni.

Lata po przyjeździe mój prastryj wpadł na świetny pomysł. Zrozumiał, że życie dało mu drugą szansę i oczywiście nie zamierzał jej zmarnować. Od najmłodszych lat pociągała go kuchnia i domowe gotowanie. Jego specjalność, słynne na całym świecie galicyjskie empanady, szybko stała się źródłem inspiracji i stopniowo dostosowywał swoje przepisy do klasycznego argentyńskiego stylu.

Prawie pół wieku później wciąż z rozrzewnieniem wspominam popołudnia, kiedy „Wujek Bigotes” (jak go czule nazywałem) uczył mnie wszystkich tajników swojej kuchni w swoim warsztacie, wiedząc, że jego dziedzictwo będzie żyło wiecznie.

W 2007 roku kaprys życia sprawił, że postanowiłem uczcić jego pamięć i w jego imieniu odbyłem podróż powrotną do Hiszpanii.

Dwa lata później, na początku 2009 roku, pierwszy lokal Tío Bigotes otworzył swoje podwoje w Katalonii. Dziś, wiele lat po tym otwarciu, nadal pielęgnujemy rodzinną tradycję, dzieląc się każdego dnia autentycznym i niepowtarzalnym smakiem argentyńskiej empanady, tak jak nauczył mnie Tío Bigotes.